Iona
Ik mag graag elk jaar naar een klooster gaan
Gewoon om even te ontsnappen aan een druk bestaan en stil te worden 
En ook om de spiritualiteit van de gemeenschap te ervaren; die in elk klooster weer anders is
Redelijk ongepland kwam ik in mei op Iona
Een piepklein eiland aan de Schotse Westkust; zo’n 1300 km. hier vandaan
Op Iona werd meer dan 2000 jaar geleden door de Heilige Columba
de basis gelegd voor een Keltisch-Christendom
Samen met zijn medebroeders bouwde hij er een klooster en verspreidden ze het christendom
Drie grote Keltische kruizen herinneren ons hieraan.
Wat ik op Iona aantrof was een oecumenische groep van heel verschillende mensen o.a. uit Amerika, Engeland, Schotland en Nederland; zij waren gekomen voor een bezinningsweek: “Weathering the Storm”, geleid door rev. John Bell, schrijver en componist van veel liederen van de Iona Community.
Het klooster, de gastenverblijven, het eten in de refter en de vieringen in de kerk; echt alles wordt gedaan door de leden van de Iona Community. Zij komen naar Iona voor een aantal maanden om als vrijwilliger hun bijdrage te geven en zo de wereldwijde oecumenische gedachte te verspreiden.
Hoe bijzonder ook hoe alle werkzaamheden door de vrijwilligers en het corvee van de gasten samen gedaan werden
Zo mocht ik elke dag na de kerkdienst b.v. de was vouwen, anderen veegden de trappen of poetsten in de verblijven.
Iedereen is gelijk en in principe zijn alle werkzaamheden van de vrijwilligers inwisselbaar
Of het nu in de winkel is, bij het eten, schoonmaken of in de kerkdiensten
Ik heb het dienstbaar zijn aan elkaar, dan ook als iets heel positiefs ervaren door al die mensen van goede wil.
May God’s blessing be ours on our pilgrim way,
all the nights and days of our journey home.
Met deze zegenbede ging ik weer op reis naar huis.
Jacqueline Hoedt-Heijmans
