Het “Onze Vader”, het gebed dat Jezus zelf ons geleerd heeft. Hoeveel keer heb ik dat wel niet gebeden. Dagelijks in ieder geval drie, vier keer. Ik ken het uit mijn hoofd. Ik hoef er niet bij na te denken. En juist daarin schuilt voor mij het gevaar. Vaak betrap ik mijzelf erop, dat ik er niet echt bij ben met mijn gedachten. Niet echt stil sta bij wat ik precies bid. Neem nou de zin “Vergeef ons onze schulden, zoals ook wij aan anderen hun schuld vergeven”. Als ik heel eerlijk ben, valt er bij mij wat dit laatste betreft nogal wat op mijn gedrag, woorden en daden af te dingen. Ik hoop maar dat mijn hemelse Vader mij in al zijn liefdevolle barmhartigheid toch een beetje anders behandelt. Anders dan dat ik vaak anderen behandel. Het bewust uitspreken van de zin “Vergeef ons …zoals ook wij vergeven” schuurt bij mij van binnen. Het knaagt aan mijn geweten. Onlangs kwam ik in de veertigdagenkalender van de PKN een stukje hierover tegen. Het was geschreven door dominee Joost Röselaers. Hij is als predikant verbonden aan de Remonstrantse gemeente Bussum en aan de Waalse kerk Amsterdam. Hij schrijft het volgende: Vergeven als ademhalen “Vergeef ons…zoals ook wij vergeven.” Geen dreigement maar een ritme. In- en uitademen. Ontvangen en doorgeven. In het Onze Vader wordt vergeving niet een optie maar een dagelijkse oefening. Ze verbindt ons met God én met elkaar. Bidden om vergeving leert ons eerlijk kijken naar ons eigen tekort, zonder dat dit verlamt. Als je vastzit, stokt de adem. Vergeving is niet goedpraten, maar loslaten wat je wurgt. Oefen micro-vergeving: irritaties, oude prikkels, het zinnetje dat bleef hangen. Bid voor dat wat je moeilijk vindt. Vraag om de zachtmoedigheid die niet zwak is maar bevrijdend. Vandaag: kleine stappen, grote ruimte. Zo wordt vergeving een ritme, ingebed in het gebed om brood uit de hemel, om Zijn koninkrijk op aarde, om bevrijding. Joost Röselaers geeft hierbij ook een tip: Bid het Onze Vader langzaam. Pauzeer bij “zoals ook wij vergeven”. Noem één naam. Ik wens iedereen een goede vakantieperiode toe met veel tijd voor het bewust bidden van het “Onze Vader” en oefening in micro-vergeving.
Henk Lugtenburg
