Een korte gedachte over christelijke hoop

In het boek “Openbaring” van de apostel Johannes lezen we in hoofdstuk 21 een prachtig visioen over een nieuwe hemel en een nieuwe aarde. Gedeelten uit dit hoofdstuk worden nogal eens tijdens een uitvaart gelezen. Reden hiervoor is dat het zulke troostrijke uitspraken bevat” zoals in vers 4 en 5:

“Hij zal alle tranen uit de ogen wissen. Er zal geen dood meer zijn, geen rouw, geen jammer klacht, geen pijn, want wat er eerst was is voorbij. Alles maak ik nieuw”

Buiten dat het troostrijke woorden zijn, die Johannes ons voorschotelt, zijn het ook woorden van onze christelijke hoop. Maar wat hebben we hieraan in ons dagelijkse leven? In een tijd dat alles op het tegendeel lijkt te wijzen. Chiara Lubich (stichteres van de focolarebeweging) schreef naar aanleiding hiervan de volgende mooie en inspirerende gedachte.

“Alles maak Ik nieuw”

Deze zin geeft ons de zekerheid dat we op weg zijn naar een nieuwe wereld die nu al wordt voorbereid en opgebouwd. Het is niet de opdracht van ons christenen de wereld te ontvluchten. God wil immers alle dingen vernieuwen: ons persoonlijk leven, onze vriendschappen, de huwelijksliefde, het gezin. Maar ook het maatschappelijk leven: de wereld van werk, onderwijs, cultuur, media, ontspanning, gezondheid, economie, politiek …, kortom elk gedeelte van ons menselijke handelen. Maar om dit te doen heeft Hij ons nodig. Hij heeft mensen nodig, die Zijn Woord leven, die Zijn Woord zijn, die een “andere Jezus” in hun omgeving zijn.

Een prachtige opdracht op weg naar Pasen!!

(achter in de kerk liggen maandelijks foldertjes met een overdenking van één enkele zin uit het evangelie "woord van Leven" zoals hier boven beschreven, mooi vor een meditatief moment van de dag)