Missio Wereldmissiemaand 2025: Myanmar

Missionarissen van Hoop
Op 19 oktober is het Missiezondag. Missio brengt dit jaar de katholieke kerk in Myanmar
voor het voetlicht. De bevolking van dit Zuidoost-Aziatische land gaat al vele jaren gebukt onder een bloedige burgeroorlog

Eind maart van dit jaar werd het land getroffen door een
verwoestende aardbeving.

Op de vlucht
Na een lange tijd van militaire dictatuur waren er sinds 2010 hoopvolle
democratiseringsprocessen op gang gekomen, die in 2021 door een nieuwe militaire coup teniet werden gedaan

Sindsdien woedt er een bloedige burgeroorlog tussen het
regeringsleger en een breed verbond van gewapende verzetsgroepen

De humanitaire en economische situatie is rampzalig

Er zijn ongeveer drie miljoen vluchtelingen in eigen land
Ook vluchten duizenden mensen de grens over naar Thailand

Campagne
In de campagne van Wereldmissiemaand laat Missio zien dat de kerk de mensen niet in de steek laat

Talrijke kerkelijke medewerkers moesten zelf vluchten uit oorlogsgebieden, zoals
de bisschop van Loikaw, Celso Ba Shwe

Veel kerkelijke medewerkers zorgen in vluchtelingenkampen voor levensmiddelen en medicijnen, en voor onderwijs aan de kinderen
en jongeren

Maar zeker zo belangrijk: door met de vluchtelingen te praten en te bidden geven ze hun moed en hoop

MISSIO ondersteunt de Missionarissen van Hoop in Myanmar. Help mee!
Geef aan Missio Pauselijke Missiewerken in de collecte op Missiezondag 19 oktober of
stort uw bijdrage op NL65 INGB 0000 0015 66, t.n.v. Missio Wereldmissiemaand,
te ’s-Hertogenbosch.
Meer informatie: www.missio.nl  

Gebed van Franciscus van Assisi (1181-1226)

Heer, maak mij een instrument van Uw vrede.
Laat mij liefde brengen waar haat heerst,
laat mij vergeven wie mij beledigde,
laat mij verzoenen wie in onmin leven,
laat mij geloof brengen aan wie twijfelt,
laat mij waarheid brengen aan wie dwaalt,
laat mij hoop brengen aan wie wanhoopt,
laat mij licht brengen aan wie in duisternis is,
laat mij vreugde brengen aan wie bedroefd zijn.

Laat mij niet zoeken getroost te worden, maar te troosten,
niet begrepen te worden, maar te begrijpen,
niet bemind te worden, maar te beminnen.
Want het is toch door te geven, dat men ontvangt
door te verliezen, dat men vindt
door te vergeven, dat men vergiffenis ervaart
door te sterven, dat men verrijst tot het eeuwige leven. Amen.

Beelden: Ramon Mangold
Door Daphne van Roosendaal

Marianne Trustfull (64)
Woont in: Spijkenisse

Is: lector en nam deel aan de Romebedevaart

God hield mij vast

De bedevaart naar Rome was in één woord fantastisch.

Ongeveer 25 jaar geleden ben ik met mijn kinderen
naar Rome geweest. Nu was het de kers op de taart,
omdat het een bedevaart samen met andere gelovigen was,
in het Jubeljaar en onder begeleiding. Echt een ‘once in a
lifetime’ ervaring. Toen ik door de heilige deur van de Sint
Pieter ging voelde ik dat in mijn lichaam en ziel. Het was een
soort thuiskomen, de nabijheid van God ervaren.

Welke bijbel heeft u?

Bij mijn vormsel heb ik een bijbel gekregen en toen ik
trouwde. Ik heb een Surinaamse bijbel gekregen van mijn
moeder en ook een van mijn oma. Als kind ging ik altijd met
haar naar de kerk in Paramaribo, elke dinsdag. Inmiddels
heb ik ook een bijbel zelf gekocht. Het is de Nieuwe Bijbel
vertaling uit 2021. Ik heb hem gekocht in een periode van
herstel van een burn-out. Ik werk helaas niet meer, want
ik ben volledig afgekeurd na die burn-out die ik kreeg door
veel te hard werken. Ik was beleidsmedewerker WMO
(Wet Maatschappelijke Ondersteuning) bij de gemeente.

Ik ben heel boos geweest op God, maar ik heb met zijn genade
en door veel bidden de liefde weer kunnen vinden elke dag.
Ik ben blij dat ik uiteindelijk heb kunnen accepteren dat ik niet
meer op dat niveau en in dat tempo kan werken. In de tijd dat
ik boos op Hem was, wist ik: Hij houdt me vast. En Hij heeft
me gebracht op het punt dat ik weer dingen kan doen. Ik heb
nooit het gevoel gehad dat Hij me de rug had toegekeerd.
In die tijd ben ik een keer zomaar op de bonnefooi naar
Bonaire gegaan. Daar heb ik beseft, tijdens wandelingen en
ook door een ontmoeting met zomaar iemand op het strand
die met me praatte, dat ik kon gaan en staan waar ik wilde,
maar dat Hij me niet in de steek zou laten.

Ik put geloof uit het feit dat God voor ons allemaal zorgt.
Ik bid elke ochtend. Ik dank God dat ik mijn ogen weer
mag openen, dat het goed met me gaat en dat ik weer een
dag samen met anderen op pad mag onder zijn genadige
begeleiding. ’s Avonds dank ik Hem voor wat we hebben
gedaan en voor de dingen die zijn gelukt.

Wanneer leest u de bijbel?

Wat de bijbel mij vooral leert is: heb je naaste lief. Ik ben
lector in de kerk, heb de Alpha cursus gedaan en ik krijg elke
ochtend via een mailabonnement een stukje bijbeltekst met
uitleg. Voor iedereen heeft de bijbel een boodschap. Wanneer
ik op zondag in de kerk zit, ervaar ik soms heel sterk: dit
gaat over mij. Daar put ik kracht en steun uit, zodat ik weer
vooruit kan. Dat heb ik vooral sterk ervaren toen het door de
burn-out nog niet goed met me ging en de lezingen spraken
over geduld hebben: weten dat niet alles van het ene op het
andere moment gaat, maar dat we God de tijd en de ruimte
moeten geven om in ons door te werken. God laat ons zien
wie we zijn en wat we moeten doen.

Inrevieuw Marianne Trustfull

Het zondagsbloemetje is ingesteld als teken van verbondenheid

voor iemand die ziek is, het moeilijk heeft door ........, nabestaanden na het overlijden van een familielid of bekende

Ook parochianen die niet meer fysiek naar de kerk kunnen komen, maar vaak toch nog de viering volgen via internet, omdat zij zich nog verbonden voelen met onze kerk

- Iedereen kan hiervoor iemand aanmelden -

De aanmelding kan men sturen naar de E-mail van de Werkgroep Pastoraat - pastoraat@felicitaskerk.nl

De leden van de Werkgroep Pastoraat regelen dit verder met de lector

Onze kerk kan niet zonder al onze vrijwilligers/sters

(Onze vrijwilligers/sters in het zonnetje).

Er is een lied, welke regelmatig in onze kerk te horen is en het luidt  ‘kerk dat zijn wij’  iedere week wordt dit zichtbaar gemaakt, het ene wat meer dan het andere, dus zomaar een greep uit het werk van onze vrijwilligers/sters

Al vele jaren wordt na de viering in de kerk een bosje bloemen naar een parochiaan gebracht, als een steuntje in de rug bij ziekte, overlijden of niet meer zelf naar de kerk kunnen komen

Deze keer was mevrouw Lousberg aan de beurt. Zij was een trouwe kerkgangster, zat iedere week in onze kerk en kende veel mensen

Helaas is zij opgenomen in een verpleeghuis en kan niet meer zelf naar de kerk komen

Dus de kerk kwam naar haar en bracht haar een mooie bos bloemen, waar zij heel erg blij van werd

Zo voelde zij zich weer betrokken bij haar kerk. Het is ook fijn dat iedere week een kerkganger/ster het bloemetje wilt aanreiken.

Een initiatief van de ‘pastoraatsgroep’ om onze oudere parochianen een verjaardagskaart te sturen, de  mensen boven de 80 jaar, want anders is het geen doen

Ineke Goossens verzorgt dit al meer dan tien jaar en stuurt iedere maand 20-40 verjaardagswensen de deur uit

De kaarten komen niet vanzelf, deze worden gelukkig door vrijwilligsters aangeleverd, Willy Hak maakt ook al meer dan 10 jaar 40 kaarten per 3 maanden, dus dat zijn er soms te weinig dus krijgt zij hulp van Marijke Walraven, Anneke Giezen en in het verleden Elly Kersten

Helaas na al die jaren stoppen Ineke en Willy ermee, MAAR gelukkig kan dit worden overgenomen door ons eigen secretariaat. Dus de verjaardagskaarten blijven komen hoor. En hopelijk melden zich ook nog enkele kaartenmaaksters of makers (mag natuurlijk ook).

En dan natuurlijk onze jaarlijkse fancy fair. Een feest voor de bezoekers, maar zeker ook voor de vele vrijwilligers/sters. Hierbij zijn onze vrijwilligers/sters dagen, zo niet weken mee in de weer. Het levert een prachtige dag op en voor onze parochie natuurlijk ook de nodigde euro’

Viering 25-jarig priesterschap pater Jouri

Er waren uit alle kerken van onze parochie mensen komen om aanwezig te zijn bij de mooie viering en pastor Jouri te feliciteren met zijn jubileum

Dodenherdenking

Elk jaar herdenken we op 4 mei de omgekomen Nederlandse militairen en verzetsstrijders. Aanvankelijk beperkte deze herdenking zich tot de Tweede Wereldoorlog. Later was er ook aandacht voor andere oorlogen of uitzendingen waarbij ons land was betrokken.

De nationale herdenking vindt plaats bij het Nationaal Monument op de Dam in Amsterdam. Elders in Nederland zijn er echter ook lokale herdenkingen. In Nissewaard zelfs op verschillende plaatsen.

Bij de herdenking in Spijkenisse is Vrede voor de Stad nauw betrokken. Inhoudelijk bij de dienst in de dorpskerk welke aan de herdenking vooraf gaat. Dit jaar werd deze dienst geleid door mw Hoedt – Heijmans van de Felicitaskerk. “Herinner hun namen” was het thema van de dienst waarin werd gezonden, werd stilgestaan bij Jesaja 56 vers 5 en gebeden. Ook vertelde Kees Aart van der Meijde iets over “Spijkenisse in oorlogstijd”.

Na de dienst wordt dan vanuit de kerk via de Voorstraat naar het Oorlogsmonument gelopen. Uiteraard werd stilgestaan bij de voormalige woning van de familie Levie. Bij deze woning legde de burgemeester een krans.

Na de twee minuten stilte om 20.00 uur sprak de burgemeester. Hij noemde o.a. de namen van de 17 Joodse inwoners uit Nissewaard die allen zijn weggevoerd en niet meer zijn teruggekomen. Ook las hij een recent gevonden brief voor welke Salomon Levie de dag voordat hij werd weggevoerd schreef.

Aansluitend aan de toespraak van de burgemeester vond de kranslegging plaats. Namens Vrede voor de Stad legden Jacqueline Hoedt (als voorganger van de dienst) en Bouwen Mooldijk (als voorzitter Vrede voor de Stad) een krans.

Met een defilé langs het monument en een bezoek aan de oorlogsgraven op de nabij gelegen bijeenkomst werd de plechtigheid afgesloten.

Op vrijdag 25 april kreeg Joke Buchly-Kopmeiners, vrijwilliger in onze Felicitaskerk, een Koninklijke onderscheiding uit handen van Foort van Oosten, Burgemeester van Nissewaard

Joke is lid in de orde van Oranje Nassau geworden vanwege haar jarenlange vrijwillige inzet op Basisschool de Klinker en in de Felicitaskerk. Op school werkte ze vooral als remedial teacher om kinderen die dat nodig hebben extra te helpen met lezen en rekenen

In de Felicitaskerk is Joke vooral zichtbaar als lector. Maar ze is ook de coördinator van de Bloemengroep en de Doopselgroep. Bij de Doopselgroep bereidt ze ouders en eventueel kinderen voor op het sacrament van de doop

Joke, je hebt deze onderscheiding enorm verdiend. Van harte gefeliciteerd!!