Door omstandigheden zijn dringend op zoek naar een organistInformatie bij Bert Giezen - tel: 0181 - 626904
Elke 25 jaar wordt er in de Rooms-Katholieke Kerk een zogeheten Jubeljaar of Heilig Jaar gehouden
Dit is een oude traditie om schoon schip te maken en met nieuwe energie de toekomst tegemoet te gaan
Het laatste reguliere Heilig Jaar was het millenniumjaar 2000 en net als destijds heeft het Vaticaan als voorbereiding op dat Jubeljaar een thema voor het voorafgaande jaar vastgesteld
In 2024 was dat - het gebed -
Op 16 april zijn de Intentiekaarten opgestuurd naar het Bisdom
Na de zomer is er nog een bijzondere activiteit
Op zaterdag 18 oktober wordt een diocesane dag gehouden in het Heilig Jaar, met als thema:
U bent deze dag van harte welkom om een bedevaart te maken naar Delft. Om 10.30 uur is bisschop Van den Hende hoofdcelebrant in de eucharistieviering in de Maria van Jesse kerk (Burgwal 20). Daarna kunt u kiezen voor een ‘bedevaartprogramma’ in de Maria van Jesse kerk of een ‘minipelgrimage’ naar een andere locatie in de stad om samen na te denken over wat het betekent om pelgrim van hoop te zijn in een missionaire Kerk. De dag wordt rond 15.00 uur afgesloten met een zendingsviering.
Bij het bedevaartprogramma in de Maria van Jesse kerk heeft het samen bidden van de ‘rozenkrans van hoop’ een centrale plaats, met als speciale intentie de vervolgde christenen en vrede in de wereld. Maria is ‘moeder van de hoop’ en we mogen vertrouwen op haar voorspraak, en dat zij met ons mee blijft bidden zoals met de eerste apostelen. In Delft wordt de moeder van Jezus vereerd als Maria van Jesse. Wat is de betekenis van de titel ‘Maria van Jesse’ en wat is de geschiedenis van de jaarlijkse Maria ommegang in Delft? Daarover hoort u meer tijdens het bedevaartprogramma in de kerk.
Bij de minipelgrimage maakt u een korte wandeling (ongeveer 30 minuten) naar een andere locatie in de stad. Zogeheten ‘missionaire teams’ geven daar een korte presentatie als opmaat tot onderling (synodaal) gesprek over het thema van deze dag. Wat betekent het om pelgrim van hoop te zijn in een missionaire Kerk? Wat betekent het anno 2025 om te vieren en te bidden? Hoe maken wij naastenliefde concreet in caritas en diaconie? Hoe kunnen we in woord en daad (nog beter) getuigen van het geloof en dit in verkondiging en catechese doorgeven? Hoe kunnen we mensen betrekken en bereiken?
VADER IN DE HEMEL,
moge het geloof dat U ons gegeven hebt in uw Zoon,
Jezus Christus, onze broeder,
en moge de vlam van liefde die in ons hart is ontstoken
door de Heilige Geest,
in ons de zalige hoop doen herleven op de komst
van uw Koninkrijk.
Moge uw genade ons onvermoeibaar maken
in het zaaien van evangelische zaden
die de mensheid en de kosmos van binnenuit omvormen.
Moge uw genade ons standvastig maken
in de zekere verwachting van een nieuwe hemel
en een nieuwe aarde,
wanneer de machten van het kwaad zijn overwonnen,
en uw glorie voor eeuwig zal worden geopenbaard.
Moge de genade van het Jubeljaar in ons,
Pelgrims van Hoop,
een verlangen doen herleven
naar de schatten van de hemel.
Moge diezelfde genade de vreugde en vrede
van onze Verlosser
over de hele aarde verspreiden.
Aan U, onze God, te allen tijde gezegend,
zij glorie en lof in eeuwigheid.
.https://www.rkkerk.nl/jubeljaar/
Het Heilige jaar : 3
Gedachten voor de Vastentijd
Onlangs was er in het Bonnefantenmuseum van Maastricht een tentoonstelling met als titel Goed Fout. De Zeven Hoofdzonden in Bruegels tijd. Het Bonnefanten staat bekend om zijn moderne kunst, maar er is zeker ook klassieke kunst en nu was er dus een expositie over een reeks gravures van de hand van Pieter Bruegel (1525/30 – 1569). Deze schilder uit een bekende schildersfamilie werkte waarschijnlijk in Antwerpen.
Er komt de laatste jaren meer belangstelling voor klassieke thema’s als deugden, ondeugden, werken van barmhartigheid en zonden. In de loop van de 20ste eeuw raakten die onderwerpen wat op de achtergrond, maar ze worden herontdekt. Het gegeven dat een museum hier aandacht aan besteedt, is opmerkelijk. Op een zaterdagmorgen werd ik er door de conservator rondgeleid.
De gravures van Bruegel – zoals ook de werken van Hieronymus Bosch – trekken de aandacht naar allerlei details, wonderlijke en surrealistische scènes. Het kan bijna niet anders dan dat de kijker destijds – en ook nu – aandachtig de gravure bekijkt en probeert te ontdekken hoe de verschillende hoofdzonden concreet worden uitgebeeld. Meestal op komische wijze. De scènes zijn lachwekkend, al is het dan de humor van de 16e eeuw. Het is bijna onmogelijk te beschrijven wat je ziet, je moet het zelf zien.
De zeven hoofdzonden zijn: hoogmoed, luiheid, gulzigheid, hebzucht, woede, jaloezie en lust
Er worden ook wel eens andere woorden gebruikt. Dat is een kwestie van vertalen. Het gaat eigenlijk om de strevingen en emoties die iedere mens in meerdere of mindere mate bij zichzelf herkent. Vanuit die diepere negatieve behoeften komen concrete daden voort: zonden of foute handelingen. Het kopen van een nieuwe en grotere auto kan een gevolg zijn van hebzucht. Dat hoeft niet per se zo te zijn, want misschien moet je zo’n auto om een goede reden wel hebben. Maar iedereen begrijpt dat sommigen een nieuwe auto kopen om die aan de buurman vol trots te kunnen laten zien, terwijl hij deze auto helemaal niet nodig heeft en er alleen maar mee wil pronken.
Lekker eten kan een gevolg zijn van gulzigheid. We eten nogal eens in een restaurant en zijn bereid er goed voor te betalen. Het is gezellig en lekker eten is op zich prima, maar is het wel nodig? Zouden we ook niet gewoon thuis iemand kunnen uitnodigen om te eten? We nemen het gebakje dat ons wordt gepresenteerd op een verjaardag aan om niet ondankbaar te zijn naar de gastheer. Maar moet je dat zo elke keer doen? Je kunt erover nadenken of je elke keer ‘ja’ zegt op wat je wordt voorgezet. Heeft het te maken met gulzigheid?
De vastentijd is een bijzondere tijd en een genadevolle tijd, want er wordt ons een mogelijkheid geboden serieus na te denken over onze dieperliggende strevingen. Deze periode binnentreden, doen we samen. Je staat er niet alleen voor. Aswoensdag is het begin van deze bijzondere tijd. We treden als het ware een andere ruimte binnen. We worden er door de Kerk en door haar liturgie toe opgeroepen. Het is een bevrijding te mogen ontdekken waarom je sommige verkeerde dingen toch steeds weer doet.
Een heilig jaar zoals dat door paus Franciscus is uitgeroepen, is ook zo’n ruimte waar je in binnentreedt
Symbolisch doen we dat als we door de heilige deur gaan in een van de Aarts basilieken in Rome. Het passeren van de drempel van de heilige deur zal een bijzonder moment zijn, want het kan maar eens in de zoveel jaren. Meestal is die deur dichtgemetseld en kun je er alleen maar naar kijken. Aan het passeren van de heilige deur is een aflaat verbonden, een verkorting van de straffen die je voor de zonden hebt opgelopen. Zo’n aflaat kun je alleen maar ontvangen als je je zonden ook hebt erkend en ze hebt gebiecht (en de H. Communie hebt ontvangen). Als je dus door de heilige deur gaat zonder te biechten, heb je niet volledig beantwoord aan de bedoelingen van het heilig jaar. Je hebt de vergeving misgelopen.
Het onder controle brengen van je diepere strevingen en je bewust zijn van de hoofdzonden die in je leven een rol spelen, heeft niet alleen een persoonlijke, gelovige en morele dimensie, maar ook een sociale. We doen namelijk anderen tekort. Op dit principe is de jaarlijkse vastenactie gebaseerd, die in de jaren zestig door de bisschoppen van Nederland werd gelanceerd. Persoonlijk vasten en je onthouden levert iets op voor de medemens. Met wat wij uit onze mond sparen, kunnen we anderen helpen. Die sociale component van het vasten kreeg vanaf de jaren 1960 meer nadruk. Het gaat niet alleen om het vasten dat ik mezelf opleg – ook dat is goed, want ik heb helemaal niet zoveel nodig als ik soms denk – maar het gaat ook om wat ik voor de ander kan doen. Er is genoeg voedsel, maar de verdeling is niet goed. Laten we proberen daar in het klein wat aan te doen.
Het heilig jaar roept ons op pelgrims van hoop te zijn. Door er te zijn voor anderen en door concreet hulp te bieden, geven we de hoop gestalte. Hoop is eigenlijk nog fundamenteler dan de concrete deugden van matigheid, voorzichtigheid, sterkte enzovoort, want de hoop is iets dat meer direct van God komt. Het is een goddelijke deugd die er in alle omstandigheden van het leven kan zijn. Ook als we het heel slecht hebben of als we met grote moeilijkheden te kampen hebben, hoeven we niet zonder hoop te zijn.
Die hoop zie ik niet zo terug in de gravures van Pieter Bruegel, alleen wel in de laatste toegevoegde gravure over het Laatste Oordeel. Daar zie je vele mensen op weg naar de hemel. Ik geef toe: je ziet ook veel mensen verdwijnen in de mond van de leeuw (de hel). Maar daar hoeven we helemaal niet bij te horen als we de boodschap van deze beroemde schilder serieus nemen.
Ik wens u een genadevolle veertigdagentijd.
+ Ron van den Hout
bisschop van Roermond
Het Heilig Jaar: 2
Hoop ontvangen én doorgeven
Door: Hans de Jong voor katholiekleven.nl
In 2025 viert de Katholieke Kerk het Heilig Jaar “Pelgrims van hoop”. In zijn bul voor dit jaar schreef paus Franciscus over hoop ontvangen én doorgeven. Hoe kunnen we dat doen? Diaken Rob Polet vertelt erover in een podcast van katholiekleven.nl. Hij werkt voor het platform voor Ignatiaanse spiritualiteit, dat valt onder de jezuïeten.
Paus Franciscus heeft de belangrijkste prioriteit van het Heilig Jaar in één zin uitgedrukt. Hij wenst dat in dit jaar mensen op enig moment de Heer Jezus ontmoeten. Paus Franciscus werkt dit op verschillende manieren uit.
Uiten en verinnerlijken
De paus heeft een warm hart voor armen en uitgestotenen. Hij beschouwt hen als mensen voor wie we zorg moeten hebben. Als we dat doen, zijn we tekenen van hoop. Daarnaast vraagt paus Franciscus aandacht voor verinnerlijking. Bij het christelijk leven horen contemplatie én actie.
De paus grijpt in zijn bul terug op Paulus’ brief aan de Romeinen. Onze hoop komt voort uit ons geloof in Jezus Christus, de verrezen Heer. Voor ons betekent dit dat we door lijden en dood naar het eeuwig leven trekken. Daarom zijn wij mensen van hoop.
Groeien in hoop
In de theologie beschouwen we de hoop als een van de “theologale deugden”, samen met het geloof en de liefde. Het gaat om deugden die in ons geworteld zijn, maar die ook moeten groeien. Samen met de “klassieke” of “kardinale deugden” (zoals voorzichtigheid, rechtvaardigheid, sterkte en gematigdheid) zijn het richtlijnen voor een evenwichtig christelijk leven.
De beoefening van deze deugden vereist een constante inzet. De deugden vormen het midden tussen twee uitersten. Diaken Polet illustreert dit met een voorbeeld. Als je altijd voor alle moeilijkheden wegloopt ben je laf. Als je onbevreesd op alle gevaren afloopt ben je overmoedig. De deugd van de moed zit er tussenin.
In onze samenleving zijn er veel vormen van valse en oppervlakkige hoop. De deugd van de christelijke hoop reikt verder, tot in het diepst van ons bestaan. Ze omvat de grote vragen van leven en dood. We zien uit naar de voltooiing van de schepping.
Oefenjaar
Het Heilig Jaar is in zekere zin een oefenjaar. Je hoeft hiervoor niet speciaal naar Rome, maar het is een vorm van geestelijke pelgrimage. De vraag is hoe je hoop op het spoor komt. Diaken Polet gaat hiervoor te rade bij de Ignatiaanse spiritualiteit. Deze spiritualiteit is gegrond in Christus en heeft een groot oog voor het gevoelsleven van mensen.
Ignatius van Loyola, de stichter van de jezuïeten, reikt een manier aan om God op het spoor te komen in je eigen leven. Dit doe je door zelfonderzoek. Zo kun je jezelf afvragen waar je op een bepaalde dag iets hoopvols hebt gezien, of waar heb je hoop hebt kunnen bieden. Op die manier kan het Heilig Jaar een hoopgevend jaar zijn.
Het Heilig Jaar: 1
Vijftig jaar na het Tweede Vaticaans Concilie
Door: Hans de Jong voor katholiekleven.nl
In 2025 viert de Katholieke Kerk het Heilig Jaar “Pelgrims van hoop”. Het is ook vijftig jaar na de afsluiting van het Tweede Vaticaans Concilie (1962-1965). Kunnen we daar in het Heilig Jaar bij stil staan? Bisschop Hendriks van Haarlem-Amsterdam pleit daarvoor. Hij doet dat in een podcast van katholiekleven.nl.
Momenteel is de Kerk druk bezig de visie van het Tweede Vaticaans Concilie te implementeren. Dit stond centraal op de synodes over synodaliteit die onlangs gehouden zijn. Het vernieuwende van het Tweede Vaticaans Concilie was dat het concilie beklemtoonde dat elke gedoopte deel heeft aan de zending en de missie van de Kerk. Iedereen is uitgenodigd actief mee te spreken. Zijn of haar bijdrage is belangrijk.
Alle gelovigen
Bisschop Hendriks wijst erop dat de concilievaders van het Tweede Vaticaans Concilie spraken over de onfeilbaarheid van het geheel van de gelovigen. Ieders bijdrage is, wanneer deze verbonden is met paus, bisschoppen en de traditie van de Kerk, van belang voor de ontwikkeling van het geloof.
Het is volgens Mgr. Hendriks heel goed om daar in het Heilig Jaar samen bij stil te staan. Het Heilig Jaar kent ook veel gemeenschapsmomenten zoals bijvoorbeeld bedevaarten waar die gezamenlijkheid tot uiting komt.
Het concilie legt sterk de nadruk op het belang van geestelijke groei. Als we allemaal dragers zijn van de missie van de Kerk betekent dit ook dat je aandacht moet besteden aan je eigen vorming.
Belangrijke onderwerpen
Het Tweede Vaticaans Concilie is een concilie van de hele Kerk. Het was een oecumenisch concilie. De deelnemers ontwikkelden een brede blik op de Kerk. Deze visie omvat alle aspecten van het kerkelijk leven. Dit moet geleidelijk aan handen en voeten krijgen. Dat kan best een paar eeuwen duren.
Het concilie leert dat we in dialoog moeten gaan met anderen. Vaticanum II is echt het concilie van de dialoog. Het spreekt over de oecumene, het gesprek met moslims, joden, boeddhisten en niet-gelovigen en ook over de dialoog binnen de eigen kerkgemeenschap.
Voor paus Paulus VI stond deze dialoog centraal in zijn pontificaat (1963-1978). Hij heeft hierover in de encycliek Ecclesiam suam gesproken. Deze encycliek schreef hij in 1964. Deze dialoog vraagt erom dat je geworteld bent in je relatie met Jezus Christus en je geloof beleeft om het op jouw beurt te kunnen doorgeven.
Het Tweede Vaticaans Concilie sprak in de constitutie Gaudium et spes ook over vragen van oorlog en vrede en de noodzaak van verzoening. Deze kwesties zijn volgens bisschop Hendriks nog steeds actueel.
Verzoening en vernieuwing
Het Heilig Jaar is niet alleen een oproep tot geestelijke vernieuwing, maar ook tot verzoening. Bisschop Hendriks hoopt dat dit Heilig Jaar inderdaad geestelijke vruchten mag dragen en ook dat het mensen in de Kerk bij elkaar brengt.
Stukje uit het jaarverslag, kijk verder via de link
Het jaar 2025 is omgevlogen en alweer bijna voorbij
Natuurlijk zijn wij alweer volop bezig met het transport voorjaar 2026
Dankzij de grote hoeveelheden kleding en andere goederen die dagelijks binnenkomen, is het fijn om nu al bezig te kunnen zijn voor het volgende transport
Door de prachtige donaties voor voedselbonnen konden wij voor dit jaar 4563 voedselbonnen uitreiken
Dit aantal voedselbonnen vertegenwoordigt een waarde van € 22.815,-
Het bedrag dat uitgegeven is voor winterhout voor de gezinnen die dat niet zelf kunnen betalen, bedraagt € 11.300,-
Fantastisch dat heel veel gezinnen voedsel én warmte hebben in de komende, strenge en zeer koude winterperiode
Grote dank aan alle sponsors namens deze zielsgelukkige mensen
Kardinaal Eijk viert 45 jaar Vietnamese katholieke gemeenschap mee
In Amsterdam vierde de Vietnamese katholieke gemeenschap in Nederland op 9 november haar 45-jarig
bestaan
Kardinaal Eijk was hoofdcelebrant tijdens de Eucharistieviering, diverse Vietnamese pastoors uit het Aartsbisdom Utrecht (pastoor Tuan, pastoor Thanh Ta en pastoor Paul Hien mhm) concelebreerden
Kardinaal Eijk woonde na afloop ook het feestelijke programma bij, waarbij hij bovendien gevraagd werd de taart aan te snijden
Na de viering was er een kort interview met de pionier van het Vietnamese pastoraat in Nederland, mgr. Hoa. Hij vertelde hoe de Vietnamese katholieke gemeenschap begin jaren tachtig is ontstaan. Tevens werd een korte documentaire vertoond waarin verschillende werkgroepen aan het woord kwamen en herinneringen werden opgehaald uit de 45 jaar van het bestaan van de Vietnamese katholieke gemeenschap.
https://www.aartsbisdom.nl/kardinaal-eijk-viert-45-jaar-vietnamese-katholieke-gemeenschap-mee/
Aandacht voor de Caritas brievenbus.
In onze parochie, H. Nicolaas Pieck en Gezellen, hebben we één PCI, een Parochiële Caritas Instelling.
Lokaal, in de geloofsgemeenschappen, hebben we Caritas werkgroepen.
In : Hellevoetsluis, Brielle, Rozenburg, Rhoon en Spijkenisse die een onderdeel van die PCI zijn
In Spijkenisse hebben we de Caritas werkgroep van de Felicitas geloofsgemeenschap
Op dit moment is Marjo Jansen – die ook penningmeester is van de PCI – enig lid
De laatste tijd krijgen we bijna geen aanvragen om hulp of ondersteuning meer
En dat vinden we wat vreemd in deze tijd met toenemende armoede. Het blijkt dat om hulp vragen erg moeilijk is.
Daarom hebben we naast de telefoon - 06-47771689 - een extra schriftelijke mogelijkheid voor aanvragen bedacht; een brievenbus voor de Caritas.
Een soort zuil met folders van de PCI en aanvraagformulieren voor eenmalige hulp en / of ondersteuning
De Caritas brievenbus heeft een plaats rechts achterin de kerk
Hiermee hopen we de drempel of schroom om een aanvraag in te dienen te verlagen.
U mag trouwens ook voor iemand anders die tijdelijk hulp nodig heeft een aanvraag indienen.
Na ontvangst van een aanvraag nemen we contact op met de aanvrager om samen een oplossing te vinden.
Maak er gebruik van! Verwijs mensen er naar!
------------------------------------------------------------------------
http://www.kidzactive.nl/kidzhome.htm
Onder het kopje Activiteiten kan men het jaarverslag van 2024 lezen
De opbrengst van de 2e collecte van onze kerk op zondag 28 juli 2024 was € 207,74
De Stichting Kidz Active Foundation is op 2 december 2004 opgericht door 6 Dordtse meiden in samenwerking met Hassan en Habiba
(beiden woonachtig in Ghana)
Kidz Active heeft 
met hulp van donateurs, vrijwilligers en autochtone leerkrachten in Tamale (Noord Ghana) een school gebouwd en opgestart
Verder heeft de stichting Kidz Active zich o.a. ingezet voor het renoveren van een weeshuis, het geven van microkredieten aan vrouwen om een eigen bestaan op te bouwen, het ondersteunen van mensen met een lichamelijke beperking, een bibliotheek en nog enkele doelgerichte projecten.
Na het voltooien van de school in 2012 zijn er 12 klaslokalen voor circa 500 leerlingen inclusief crèche, kleuterklassen, basisschool en Junior Highschool en worden er maandelijks circa 10.000 maaltijden aan de kinderen verstrekt
De school wordt financieel niet ondersteund door de Ghanese overheid, maar door de Kidz Active Foundation.
http://www.kidzactive.nl/kidzhome.htm
Sinds het voltooien van de school houdt Kidz Active zich hoofdzakelijk bezig met het optimaal laten functioneren van de school
Stroomuitval tijdens operaties kost onnodig mensenlevens:
Geef artsen in Uganda licht om levens te redden
Op 16 en 17 augustus 2025 vindt de jaarlijkse MIVA-collecte plaats in de katholieke kerken. Dit jaar vraagt stichting MIVA aandacht voor verpleegkundige Enock, die in het St. Francis Ziekenhuis in Uganda dagelijks vecht voor het leven van zijn patiënten.
Zijn werk wordt vaak belemmerd door stroomuitval. Dit heeft al meerdere levens gekost. Met zonnepanelen en stabiele stroomvoorziening kan Enock tientallen levens redden.
Opereren bij het licht van een zaklamp
Iedere week is het meerdere malen raak: er is geen stroom. Soms wel 8 uur lang.
Enock kent de gevolgen maar al te goed. Op een hectische avond hielp hij een moeder die onder begeleiding van een vroedvrouw beviel. Tijdens de geboorte verloor ze zoveel bloed dat ze in shock raakte. Net op het moment dat een infuus moest worden aangebracht, viel de stroom uit. Met slechts het licht van een zaklamp kon het team haar leven redden.
Maar niet elke nacht heeft een goede afloop. Een andere moeder arriveerde met haar baby in stuitligging. De operatie was dringend, maar de stroom viel opnieuw uit. Twee uur lang konden artsen niets doen. Toen het licht eindelijk terugkwam, was het te laat. Het kindje was overleden en de moeder verloor haar baarmoeder. Verpleegkundige Enock voelt zich machteloos:
"Deze vrouw heeft haar kindje verloren, maar ook de kans om ooit nog een kindje te krijgen. Alleen omdat we geen licht hadden. Dat had niet mogen gebeuren"
Licht voor levens: doneer voor zonnepanelen
Ieder moment dat het ziekenhuis geen betrouwbare energievoorziening heeft, staan levens op het spel
Daarom wil MIVA het ziekenhuis van Enock voorzien van zonnepanelen. Dit betekent: altijd goed licht tijdens operaties en bevallingen en stabiele energie voor levensreddende ingrepen, zoals bloedtransfusies.
Over Stichting MIVA
In veel landen zijn basisvoorzieningen als gezondheidszorg en onderwijs onbereikbaar voor de meest kwetsbaren. Gelukkig zijn er lokale mensen die zich inzetten om anderen te helpen. MIVA ziet het als haar missie om deze mensen te steunen met onmisbare vervoers- en communicatiemiddelen en solaroplossingen. En om zo hoop te bieden op een betere toekomst.
---------------------------------------------------------------------
De opbrengst van onze 2e collecte op 25 augustus 2024 was € 238,97
Op 24 en 25 augustus 2024 vindt de MIVA-collecte plaats in de katholieke kerken
Dit jaar vraagt Stichting MIVA urgente aandacht voor levensreddende geboortezorg in afgelegen Zambia
Met regelmaat moeten vrouwen hun baby hier langs de kant van de weg ter wereld brengen. Met alle gevolgen van dien
Een ambulance kan onnodige sterfte voorkomen. Help jij mee?
Verloskundige Zelly voelt zich machteloos
Haar kraamkliniek heeft namelijk geen vervoer
Zonder ambulance kan zij in noodsituaties niets doen
Vrouwen kunnen, als ze veel geluk hebben, achterop een ossenkar naar het grote ziekenhuis worden gebracht, maar meestal zijn ze aan hun lot overgelaten.
Het verschil tussen nieuw leven en de dood ligt hier heel dicht bij elkaar
Tijdens de kerkcollecte in augustus zamelt MIVA daarom geld in voor een ambulance bij de kliniek van Zelly, zodat er geen (nieuwe) levens meer verloren hoeven te gaan.
De afstanden zijn hier enorm en er zijn alleen zandwegen
Een auto heeft in dit gebied bijna niemand, en men heeft ook geen geld voor ander vervoer
Er zit voor veel zwangere vrouwen dus niks anders op: wanneer zij hun kindje bijna verwachten starten ze lopend aan een lange en onzekere tocht.
Zelly maakt heel wat aangrijpende situaties mee
“Laatst kwam een vrouw op het nippertje strompelend bij de kliniek aan. Haar weeën waren al in volle gang en ik kon de baby net op tijd opvangen.”
Helaas kent Zelly ook tal van verhalen van vrouwen die onderweg naar de kliniek bevielen, waarbij het kindje en soms ook de moeder het niet overleefden.
Missio Wereldmissiemaand 2025: MyanmarMissionarissen van Hoop
Op 19 oktober is het Missiezondag. Missio brengt dit jaar de katholieke kerk in Myanmar
voor het voetlicht. De bevolking van dit Zuidoost-Aziatische land gaat al vele jaren gebukt onder een bloedige burgeroorlog
Eind maart van dit jaar werd het land getroffen door een
verwoestende aardbeving.
Op de vlucht
Na een lange tijd van militaire dictatuur waren er sinds 2010 hoopvolle
democratiseringsprocessen op gang gekomen, die in 2021 door een nieuwe militaire coup teniet werden gedaan
Sindsdien woedt er een bloedige burgeroorlog tussen het
regeringsleger en een breed verbond van gewapende verzetsgroepen
De humanitaire en economische situatie is rampzalig
Er zijn ongeveer drie miljoen vluchtelingen in eigen land
Ook vluchten duizenden mensen de grens over naar Thailand
Campagne
In de campagne van Wereldmissiemaand laat Missio zien dat de kerk de mensen niet in de steek laat
Talrijke kerkelijke medewerkers moesten zelf vluchten uit oorlogsgebieden, zoals
de bisschop van Loikaw, Celso Ba Shwe
Veel kerkelijke medewerkers zorgen in vluchtelingenkampen voor levensmiddelen en medicijnen, en voor onderwijs aan de kinderen
en jongeren
Maar zeker zo belangrijk: door met de vluchtelingen te praten en te bidden geven ze hun moed en hoop
MISSIO ondersteunt de Missionarissen van Hoop in Myanmar. Help mee!
Geef aan Missio Pauselijke Missiewerken in de collecte op Missiezondag 19 oktober of
stort uw bijdrage op NL65 INGB 0000 0015 66, t.n.v. Missio Wereldmissiemaand,
te ’s-Hertogenbosch.
Meer informatie: www.missio.nl
Gebed van Franciscus van Assisi (1181-1226)
Heer, maak mij een instrument van Uw vrede.
Laat mij liefde brengen waar haat heerst,
laat mij vergeven wie mij beledigde,
laat mij verzoenen wie in onmin leven,
laat mij geloof brengen aan wie twijfelt,
laat mij waarheid brengen aan wie dwaalt,
laat mij hoop brengen aan wie wanhoopt,
laat mij licht brengen aan wie in duisternis is,
laat mij vreugde brengen aan wie bedroefd zijn.
Laat mij niet zoeken getroost te worden, maar te troosten,
niet begrepen te worden, maar te begrijpen,
niet bemind te worden, maar te beminnen.
Want het is toch door te geven, dat men ontvangt
door te verliezen, dat men vindt
door te vergeven, dat men vergiffenis ervaart
door te sterven, dat men verrijst tot het eeuwige leven. Amen.
Beelden: Ramon Mangold
Door Daphne van Roosendaal
Marianne Trustfull (64)Is: lector en nam deel aan de Romebedevaart
De bedevaart naar Rome was in één woord fantastisch.
Ongeveer 25 jaar geleden ben ik met mijn kinderen
naar Rome geweest. Nu was het de kers op de taart,
omdat het een bedevaart samen met andere gelovigen was,
in het Jubeljaar en onder begeleiding. Echt een ‘once in a
lifetime’ ervaring. Toen ik door de heilige deur van de Sint
Pieter ging voelde ik dat in mijn lichaam en ziel. Het was een
soort thuiskomen, de nabijheid van God ervaren.
Welke bijbel heeft u?
Bij mijn vormsel heb ik een bijbel gekregen en toen ik
trouwde. Ik heb een Surinaamse bijbel gekregen van mijn
moeder en ook een van mijn oma. Als kind ging ik altijd met
haar naar de kerk in Paramaribo, elke dinsdag. Inmiddels
heb ik ook een bijbel zelf gekocht. Het is de Nieuwe Bijbel
vertaling uit 2021. Ik heb hem gekocht in een periode van
herstel van een burn-out. Ik werk helaas niet meer, want
ik ben volledig afgekeurd na die burn-out die ik kreeg door
veel te hard werken. Ik was beleidsmedewerker WMO
(Wet Maatschappelijke Ondersteuning) bij de gemeente.
Ik ben heel boos geweest op God, maar ik heb met zijn genade
en door veel bidden de liefde weer kunnen vinden elke dag.
Ik ben blij dat ik uiteindelijk heb kunnen accepteren dat ik niet
meer op dat niveau en in dat tempo kan werken. In de tijd dat
ik boos op Hem was, wist ik: Hij houdt me vast. En Hij heeft
me gebracht op het punt dat ik weer dingen kan doen. Ik heb
nooit het gevoel gehad dat Hij me de rug had toegekeerd.
In die tijd ben ik een keer zomaar op de bonnefooi naar
Bonaire gegaan. Daar heb ik beseft, tijdens wandelingen en
ook door een ontmoeting met zomaar iemand op het strand
die met me praatte, dat ik kon gaan en staan waar ik wilde,
maar dat Hij me niet in de steek zou laten.
Ik put geloof uit het feit dat God voor ons allemaal zorgt.
Ik bid elke ochtend. Ik dank God dat ik mijn ogen weer
mag openen, dat het goed met me gaat en dat ik weer een
dag samen met anderen op pad mag onder zijn genadige
begeleiding. ’s Avonds dank ik Hem voor wat we hebben
gedaan en voor de dingen die zijn gelukt.
Wanneer leest u de bijbel?
Wat de bijbel mij vooral leert is: heb je naaste lief. Ik ben
lector in de kerk, heb de Alpha cursus gedaan en ik krijg elke
ochtend via een mailabonnement een stukje bijbeltekst met
uitleg. Voor iedereen heeft de bijbel een boodschap. Wanneer
ik op zondag in de kerk zit, ervaar ik soms heel sterk: dit
gaat over mij. Daar put ik kracht en steun uit, zodat ik weer
vooruit kan. Dat heb ik vooral sterk ervaren toen het door de
burn-out nog niet goed met me ging en de lezingen spraken
over geduld hebben: weten dat niet alles van het ene op het
andere moment gaat, maar dat we God de tijd en de ruimte
moeten geven om in ons door te werken. God laat ons zien
wie we zijn en wat we moeten doen.
